“Zet je beste beentje voor. Zing het laag en luid in koor.”
We lopen in optocht door de gang van het ziekenhuis. Onze oudste zoon voorop. Hij is bijna drie jaar en liefhebber van de Disneyfilm Jungleboek. Als er mensen ons tegemoet lopen zwijgt hij, maar blijft doormarcheren. Ik voel me dan een beetje onhandig.
“Compagnie rechtsaf!”, roept hij bij de afslag naar de intensive care.
Zijn broertje ligt aan de meest geavanceerde apparatuur. De duimdikke en doorzichtige slangen zitten in de nek en pompen het gezuiverde bloed door het lijf.
“Ik zie bloed!”, zegt hij wat paniekerig.
“Ja, die gaan door de slangen.”, probeer ik uit te leggen.
“Nee.”, antwoordt hij en wijst naar een korstje op zijn wang.
Alles chronologisch
-
Doorkijkje.
-
Dubbelloopje of Nog lang niet jarig.
De verjaardagskalender heeft een prominente plek op zijn WC. Een doorsnee toilet dus.
Mijn naam staat bij de juiste datum. Zijn naam prijkt ook op mijn kalender. Zo kennen we elkaar en helpen we elkaar als dat nodig is.
Verjaardagen vier ik liever niet, ik schenk er zo min mogelijk aandacht aan. Vandaar dat ik af en toe laat weten dat ik op 29 februari jarig ben. Dat moet ik één keer in de vier jaar rechtzetten. Ook dat weet hij.
Hij kan niet huppelen. Dat weet ik. We helpen elkaar.
Via twitter heb ik een vergunningvrij penvuur dubbelloops jachtgeweer van voor 1880 aangeschaft. De advertentie is geweigerd op Marktplaats, dus dat zegt genoeg.
Ik ga mijn vriend leren huppelen. -
Vogelode.
Opeens was ze daar. Ongeveer een jaar geleden, maar een exacte datum kan ik niet benoemen. Mijn kennis van vogels schiet totaal tekort. Een mus kan ze niet zijn. Waarschijnlijk een klein soort paradijsvogel. Duidelijk geen mannetje, daarvoor is ze te fijn gebekt.
Ik noem haar Wolfsvogel. Ze is dagelijks op jacht en haar buit deelt zij met velen. Onder andere met mij.
Ze hipt onverwachts tevoorschijn en fluistert me woorden toe. Veel mooie woorden van anderen, maar zeker ook van haarzelf. Ritmische klanken, die zoveel meer vertellen dan alleen wat er staat. Het lijkt voor mij geschreven, terwijl ik weet dat het anders ligt.
Zo geniet ik ervan om haar te volgen.
Probeer haar zelf ook eens te spotten! -
Binnenlopen.
“Hallo.”, groet hij iedereen die te lang naar hem of zijn rolstoel kijkt.
Hij wacht bij de accordeonist als ik een karretje pak.
We gaan de winkel in.
Meestal blijft hij bij het magazijn naast de flesseninname staan. Medewerkers lopen regelmatig heen en weer. Genoeg te zien.
Als ik alles heb gaan we richting de kassa.
Ik zet hem bij de uitgang naast de schuifdeuren. Ondertussen reken ik af.
Buiten staan de kinderen die wachten op mensen die spaarkaarten of -poppetjes weggeven. Zij mogen niet binnenkomen.
“Kijk eens jongetje voor jou.”, hoor ik iemand zeggen.
Ik zie dat meer mensen hem wat gegeven hebben. Hij zegt netjes dankjewel.
Het is oneerlijke concurentie. Ik zeg maar niet dat hij niets spaart. -
Schijn behouden (voor J weet wel)
Zonder energie
Somber energie
Matglans
Glansloos
KansloosSchijn houden
Oppotten
en bewaren
Sparen
Tot de lente
Warmen
Omarmen
ZonneschijnStralen
Verdwalen
Verdelen
Helen
Behouden
Onthouden
Weten
Nooit vergeten
Kriebel
Giebel
Wenteling
TintelingSterkte
En veel geduld