Een militair op een podium die op zijn trompet met een serieus gezicht de Can Can speelt. We leven in een bijzonder land.
In het publiek staat een generaal. Hij ziet geen aanleiding om in te grijpen.
Bij de herhaling van het couplet zingt het voltallige publiek een zelfverzonnen tekst met de melodie mee. Vrouwen in de leeftijd tussen de dertig jaar en begin veertig zingen van alle aanwezigen het meest enthousiast.
Als de laatste tonen zijn uitgespeeld volgt een daverend applaus en een luid gejoel.
De soldaat glundert. Terecht. Alleen hijzelf heeft de missertjes opgemerkt. De anderen vonden het foutloos. De trompet wordt opgeborgen.
Snel vormt zich een rij. De soldaat is mijn zoon van elf. Het is carnaval.
Alles chronologisch
-
Voor het volk.
-
Niet te verwoorden.
Twee dagen logeren bij opa en oma. Hij heeft er zin in.
“Hee papa, knuffel gaat mee en we gaan ook nog auto’s kijken.”
Hij stopt niet met praten. Ondertussen wordt hij in de aangepaste autostoel gezet. Zijn lijf en armen zwaaien door het plezier alle kanten op.
Het portier klapt dicht. Alles is gereed voor de reis. Zijn hoofd verkrampt, het praten stopt. Plots zie ik zijn vingers langs de deurlijst doorsteken. Pas bij het openen begint hij onbedaarlijk te huilen.
“Ik wil naar bed. Ik ben zo moe!”, praathuilt hij.
“Waar doet het zeer?”
“Ik was eigenlijk de hele tijd al moe!”
Gelukkig mankeert er niets aan zijn vingers. Woorden geven aan zijn gevoel lukt hem helaas niet. -
14 februari
noem mij alles
lief, schat, kerel mijn
bedenk de stomste woorden
maar gebruik geen Valentijn
omdat ik voor jou altijd
een bekende naam wil zijn -
Volmaakte toeren.
“Singel.”, denk ik als ik over het bevroren water kijk. Het brengt me terug naar mijn eerste 45 toeren plaatjes. De basis van mijn passie voor muziek.
Op de pick-up kon het toerental ingesteld worden op 33, 45 en 78 toeren. Het verschil tussen duivels lage klanken, goede muziek en Mickey Mouse gezang.
In de verschillende bandjes experimenteerden we er ook mee. Zoeken naar het beste tempo. Heel wat plekken hebben we bezocht in die bandtijd.
Het water is bevroren. Straks komen de feestvierders. Als ik een beetje doorschaats kan ik nog één rondje maken. De gedachte dat het kán is genoeg.
Ik kijk opzij. Ze staat naast me.
Mijn leven speelt zich af op precies het goede toerental. -
hoge ogen
ik gooi mijn ogen hoog
en dub en dobbel in de verste verte
en terwijl ze vallen
in razend tempo
red ik mij
door mijn blik te haken
aan wat mij het naaste staatzo zie ik mezelf
met eigen ogen
door een anderen breng me tot mezelf