Als ik de N11 oprij beukt de hagel op de voorruit. Het is donker. Met moeite houd ik zicht op de weg.
Ik wil snel thuis zijn.
De muziek overstemt het geroffel op het dak.
Via de A12, de A27 naar de A28. De hagel is overgegaan in regen. Ik druk het gaspedaal verder in. De omgevingsgeluiden zijn afgenomen, daardoor trekt de muziek een muur op tussen de auto en de buitenwereld. Ik ben moe.
Ter hoogte van Amersfoort lijkt op het talud iemand naar mij te zwaaien met wapperende armen. Het is een aan flarden gescheurde vlag.
De N340, bekend gebied. Ik vlieg.
Daar is de oprit. Veilig.
Een paar weken later liggen er vijf bekeuringen op de deurmat.