Alles chronologisch

“Wat is een inwoner met jeuk?”
Hij zit op zijn vaste plek op de bank. In de hoek.
De televisie staat aan en eigenlijk kijkt hij alweer te lang. Net als bij zijn  broer en  zus is het kijken naar de televisie soms een grote uitkomst.
De ene keer kijkt hij doodstil. De andere keer lijkt zijn hele lijf mee te kijken. Hij herhaalt zinnen, beschrijft situaties en lacht luidkeels om de grappige scènes. Hij heeft zijn eigen humor. Soms ligt hij totaal in een deuk om iets waar wij de grap niet van zien.
“Wat is een inwoner met jeuheuk!?”, zegt hij dwingend.
De TV geeft bijna direct antwoord.
“Hier is uw krabburger!”, schalt Spongebob Squarepants door de huiskamer.

‘Bijsluiter’ Bijna non-fictie

Twee volgeladen tassen in mijn linkerhand en de duwstang in mijn rechterhand. Zoals vaker heb ik mijn boodschappenlijst qua gewicht verkeerd ingeschat. Het loopt lastig.
Bij de bakker staan ze al klaar bij de deur. We komen hier elke zaterdag.
“We gaan hier nog twee broden halen en dan naar huis.”
Uit gewoonte benoem ik alle acties.
Ik maak de draai en de rolstoel zakt plotseling naar beneden. De as van het linkerwiel is gebroken. Even is het stil. Twee vrouwen schieten te hulp. De deur van de bakker gaat open.
“We hadden nooit naar de bakker moeten gaan!”, schreeuwt hij. Gillen, snikken en onverstaanbare zinnen. En allemaal lieve mensen die hem wat lekkers willen geven.
Kon hij maar eten.

‘Bijsluiter’ Bijna non-fictie

“Eigenlijk heb ik niet veel vrienden.
Als ik er over nadenk: ik heb sowieso geen enkele vriend.
En nu wil ik Brandweerman Sam kijken.”
Hij zit in de hoek van de bank en wordt ondersteund door kussens.
De sondepomp gaat al twee jaar mee. Je hoort de slagen slaan. Zo lijkt hij met twee harten te leven. Hij krijgt aangepaste melk waar alle belangrijke voedingsstoffen inzitten. Soms eet hij helemaal zelf wat aarbeienkwark zonder stukjes.
Als hij plezier heeft stuitert zijn lichaam bijna van de bank. Hij heeft vaak plezier. Straks gaan we auto’s kijken. Ik vanaf het bankje en hij vanaf zijn driewieler.
Hij is acht en heeft geen vrienden en dat lijkt mij harder te raken dan hem.

‘Bijsluiter’ Bijna non-fictie