Via de spiegel zie ik hoe zij de kleren zorgvuldig strijkt, opvouwt en voorzichtig in de mand plaatst. Morgen zal ze de leeftijd van een vrouw hebben, maar de blikken van de jongemannen om haar heen verraden dat zij die status allang bereikt heeft. Puur natuur.
Mijn huid vertoont enkele rimpels. Het haar bij mijn slapen werk ik wekelijks bij om het grijs te verbergen. Mijn echtgenoot vindt mij nog steeds mooi. Ik geloof hem niet. Een oude man, die zich voortsleept op zijn laatste benen.
Aan de lijst van de spiegel hangt een foto van toen ik zelf een jongedame was, genomen door de duivel. Mijn blik dwaalt weer naar haar. Ze is nu al mooier dan ik ooit geweest ben.
‘U moet ik hebben,’ had hij gezegd.
De duivel was opmerkelijk direct en gehuld in het lijf van een goed geklede man met een visitekaartje. L. Moenen, Plastisch Chirurg. Ik vulde in dat hij Luciën zou heten, hij sprak dit niet tegen. Later ook niet. Zelf hield hij het simpelweg bij Moenen.
Ik zat op een bankje bij het kruispunt te wachten tot er een vrachtwagen voorbij zou denderen, groot genoeg om me ervoor te werpen. De eerste drie had ik voorbij laten gaan, moed verzamelend voor deze onomkeerbare stap. Ik zou er alles voor over hebben om mijn leven over te mogen doen. Mijn verleden tot dan toe bestond uit spotternij en onzekerheid. De wereld om mij heen had me ervan overtuigd dat ik een monsterlijk wezen was. God had mij verlaten.
Luciën wreef met een papieren zakdoek in zijn oog. Ik was overdonderd door zijn opmerking. Zonder een reactie af te wachten vervolgde hij:
‘Ik heb zojuist een kliniek geopend. Dat moet natuurlijk gevierd worden, daarom wil ik iemand een gratis totaalbehandeling geven.’
‘Wat houdt een totaalbehandeling in en wat is de invulling van gratis?’
‘Je bent een slimme meid, maar dat wist ik al. Ik tover je om tot de meest begeerlijke vrouw van het land.’
‘Wat wil je ervoor terug?’
‘Ik word je raadgever voor het leven.’
‘Voor altijd? Of kan ik ook van je af komen.’
‘Er is een ontsnappingsclausule.’
Het kon me weinig schelen wat die clausule was, de meest begeerlijke vrouw van het land leek me aanlokkelijk genoeg.
Luciën hield woord. Zijn ingrepen brachten me uiteindelijk in de slaapkamers van veel vooraanstaande mannen. Ik genoot van hun aandacht, hun hunkering naar mijn lijf en de geschenken die ze mij toebedeelden. Ik had hen in mijn macht en leerde dat in de wereld van het geld terughoudendheid helemaal geen voorwaarde voor geheimhouding is.
Toen de koning weduwnaar werd, wisten we beide allang wat we aan elkaar hadden. De prinses was nog jong en had nooit echt de aandacht van haar vader gehad. Ik gaf haar de behandeling die ik zelf in mijn jeugd had ondergaan. Ze leek er alleen maar sterker, zekerder én mooier door te worden.
‘Hij is dood.’
Even stopt ze met vouwen. Ik kijk nog steeds via de spiegel naar haar. Luciën komt naast me staan. Hij slaat een arm om me heen en druk een kus op mijn voorhoofd. Met zijn duim en wijsvinger trekt hij wat rimpels recht.
‘Morgen neem ik je weer even onder handen.’
Hij werpt een blik op haar. Ze is zwijgend verdergegaan. Tranen lopen over haar wangen. Hij kijkt te lang. Met beide handen grijp ik zijn hoofd beet en druk een zoen op zijn lippen. In de reflectie zie ik de mooiste vrouw van het land. Ik heb geen ontsnappingsclausule nodig.
Morgen zal ik de jager opdracht geven om met haar naar het bos te gaan.
