heel soms
’s nachts
ver in het donker
als ik uit mijn bed geslopen ben
om te kijken of ze nog slapen
soms
’s nachts
in het schijnsel
van altijd aanwezig licht
kruip ik terug
probeer te horen
of haar ogen nog gesloten zijn
dan pers ik
soms
twee tranen uit mijn hoofd
linkeroog en rechter
een dikke zwaar gevulde
en een hele kleine
soms
’s nachts
als iedereen al slaapt
behalve ik
de dikke traan
verdriet
rolt weg en spat
op mijn deken zacht aan stukken
terwijl de kleine traan
van vreugde
nog blijft hangen
waarop ik stiekem hoop
soms
’s nachts
dat zij even wakker wordt
maar zij weet
dat ik niet huil
Geef een reactie