Voor de bakker.

Twee volgeladen tassen in mijn linkerhand en de duwstang in mijn rechterhand. Zoals vaker heb ik mijn boodschappenlijst qua gewicht verkeerd ingeschat. Het loopt lastig.
Bij de bakker staan ze al klaar bij de deur. We komen hier elke zaterdag.
“We gaan hier nog twee broden halen en dan naar huis.”
Uit gewoonte benoem ik alle acties.
Ik maak de draai en de rolstoel zakt plotseling naar beneden. De as van het linkerwiel is gebroken. Even is het stil. Twee vrouwen schieten te hulp. De deur van de bakker gaat open.
“We hadden nooit naar de bakker moeten gaan!”, schreeuwt hij. Gillen, snikken en onverstaanbare zinnen. En allemaal lieve mensen die hem wat lekkers willen geven.
Kon hij maar eten.

‘Bijsluiter’ Bijna non-fictie