De Cybernaut

De Cybernaut, hij gespt zijn gordel om
en kust zijn liefje innig op haar mond.
Hij kijkt nog eenmaal zwijgend in het rond.
Tot slot een groet, een lach, een kom weerom.

De bril gaat op. Hij start, schiet van de grond
omhoog en vliegt naar duisternis rondom
hem heen. Van bits en bytes een optelsom,
een sterrenhemel die hier nieuw ontstond.

Zo reist hij door een ruimte onbestaand.
Gaat steeds maar verder en het lijkt zo echt,
dat hij zijn zinnen tot de orde maant.

Maar tast en beeld en horen blijken slecht
zijn raad te volgen. Wetend dat hij waant
en strijdt, verliest: dit levensecht gevecht.