Tonen

in de grote ruimte met café in de naam
druipt jaren zeventig muziek uit de boxen
langzaam naar mijn oren
ik denk het weg
padam padam

pubers lopen in groepjes langs
en ouders laten kinderen achter
bij de kamers om mij heen
padam padam

trompetten fluiten gitaren
een enkel schildermeisje -jongen
samen met een docent die niet
zo schilderachtig lijkt naar het balkon
padam padam

de pubers spreken onzintalen
over twee vakken in de open ruimte
eten donuts lepelen kwark
padam padam

en ik wacht en duw de tijd vooruit
de stroperige tijd
die in jaren zeventig tempo voortgaat
padam padam

tot eindelijk toch nog onverwacht
zij zich weer laat zien
en wij samen huiswaarts stappen
padam padam
padam

padam