Gevaren

van mijn lang gespaarde zakgeld
wilde ik een boot gaan kopen
plastic, rood, echte zeiltjes en
een roer dat vast te zetten was

pronkend op het hoogste schap waar ik
inmiddels al naar toe gegroeid was
en mijn broer die het sterk ontraadde
want mama vindt dit vast niet goed

maar het lonken slonk mijn weerstand
ik wilde en het waren toch mijn eigen centen
niemand had hier meer zeggenschap
dan die boot daarboven en ikzelf

ik kocht hem en nam hem naar de vijver
bond een vliegerdraad aan de achtersteven
en na amper vijf minuten zat het draad
verstrikt in de vele takken onder water

natuurlijk was mijn moeder boos
en mijn vader humde met haar mee
mijn schoenen sopten nog omdat ik niet
met blote voeten in het koude water wilde

een dartpijl doorboorde niet veel later
de romp van het roodplastic gevaarte
dat nooit meer tot zeilen komen zou
langzaam dreef het weg uit mijn herinnering

en nu zit ik vanaf mijn bank te staren
naar de spullen die ik hier naar binnen heb gebracht
van mijn eigen centen het is van mij van mij
en herken in alles die plastic boot van vroeger