Aandachtstrekker

op de camping bijna nacht en sluiten

tenten ritsen langgerekt geluid

gaat mijn dochter douchen tot besluit

vuil van handstand op het gras hier buiten

 

zonlicht bruinde strepen op haar huid

en het lachen leek maar niet te stuiten

wisselt praten gillen oren tuiten

pas bij slapen gaat die stortvloed uit

 

komt ze in een badjas naar me rennen

voor een zoen die amper ik verdien

schijnbaar zonder reden dit verwennen

 

slechts haar moeder heeft haar steeds gezien

kon ik net dit luie leven wennen

zegt ze verontrustend: tot misschien


Geplaatst

in

Tags:

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *