ze draait haar rondjes en beweegt
een eigen ritme dat voor mij
onhoorbaar blijft alleen door flarden
zinnen en geluiden klinkt een lied
het is geen lied waarmee zij mij
hier plotseling te raken weet
mijn tranen klaar zal onrust blussen
want heden blij en zorgen staan te wachten
ik -vader- staar mijn dochter aan
denk mannen schijnen niet te huilen
ach laat die stomme vooroordelen
vanavond nog dan pel ik hier de uien
Eerste versie
Vanavond schil ik de uien.
(Nu nog kind.)
ze draait haar rondjes en beweegt
op het ritme van muziek die voor mij
onhoorbaar blijft alleen door flarden
zinnen en geluiden heb ik een vermoeden
maar het lied is voor mij niet de waarde
waarmee zij mij te raken weet de tranen
staan klaar om mijn onrust te blussen
heden blij en morgen staat al te wachten
ach ja, mannen schijnen niet te huilen
Laat een antwoord achter aan gerda hulsebos Reactie annuleren