Gedichten


  • Kapelhuis

    geef mij een beeld
    vertel me van dit plein en
    van de krankeleden
    vertel me van dit huis de hoek
    de lege nis

    laat me verledenlang verdwalen
    tussen pelgrims zonder twijfel

    geef mij een beeld
    nu mirakels en wonderen
    zich niet meer tonen willen
    en geloven enkel lijkt te bouwen
    op onszelf

    laat me niet verloren achter
    bij dit eeuwenoude broederhuis

    geef mij een beeld
    geef mij een wonder
    een mirakel
    geef me hoop
    en liefde

    een geloof

     

     

     

     

     

    Bron: www.kapelhuis.nl

     

    Bron: https://drimble.nl/monument/amersfoort/49981/krankeledenstraat-11.html


  • Amelisweerd

    een verzonken bak drukt zwaar
    op het rijk en groen verleden
    van dit gescheiden land
    waardoorheen de auto’s razen

    de lucht valt niet te klaren
    tegen alle gassen in
    geluid valt niet te dempen
    echoot kaatsend langs de bomen

    vooruitgang toont zich in
    doorsnijden en verbreden
    in het kappen van gedachten
    aan wegen om te leiden

    vooruitgang werpt zich op de tijd
    als een monster dat wel een morgen
    maar geen toekomst ziet en
    lijkt met stopwatch slechts beleden


  • Naald

    van verre in het oog gesprongen
    markant markeerder van een heldendaad
    die in naslagwerken opgezocht
    voor velen pas te duiden is
    lijkt vooral een richtinggever:
    over duizend meter bent u gearriveerd
    bij paleis Soestdijk

    (zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Naald_van_Waterloo )


  • Jaagpad (Kromme Rijn)

    langs de kronkels van het water
    jaag ik mijn gedachten na
    in elke wending van dit pad

    over stappen van romeinen en
    langs de golfslag van
    de schepen vol met vikingvolk

    ik laat me leiden door het ongewisse
    dat vanuit struiken bomen takken
    onverstaanbaar naar mij fluistert

    ik volg de sporen van de
    monnik in zijn vastomlijnd geloof
    maar aarzel met de bochten mee

    het water kabbelt als een metgezel
    het heden toont zich hier alleen
    in korte groet een kleine knik

    en pas na kilometers lopen over
    grenzen heen volgt de rechte weg
    waar ik in stedelijk gebied verdwaal


  • Huis ter Eem

    hier lagen de graven
    van Holland gelegerd
    aan de randen van ‘t Sticht
    een huis in schuld gebouwd
    en pas na jaren voldaan
    geclaimd veroverd door
    het bisschoppelijk woord en zwaard

    waar ooit de stenen lagen
    van muren vermorzeld
    waar grenzen werden verlegd
    ligt historie gestold
    liet er sporen reliëf
    in weiland achter als
    kleine rimpels in vervlogen tijd