Voorbij Ispahaan

(Naar P.N. van Eyck, De tuinman en de dood.)

Ik was als de dood
die zijn tuin aanharkte.
Olijfboom snoeide,
onkruid wiedde,
gras aan kant en
tegels vrij van
verdwaalde duiven-
veren.

Ik keek de bloesem uit
tot nieuwe vruchten.

Was ik als de dood
voorbereid
toen ik samen met
de eerste bomen

met de eerste
bommen viel.