nu de woorden niet meer lager
uitgesproken kunnen worden
luister ik opnieuw naar klanken
die al jaren terug zijn vastgelegd
ik weet dat engelen je eerder
ontmoet moeten hebben om de tafels
terug naar ons te brengen in goudstof
geschraapt van het kalf dat ooit aanbeden werd
ach wieg me zachtjes uit dit leven
fluister langzaam naar mijn graf
neem de tijd op de heupen van mijn lief
dan blijf ik je horen en ben jij de man
Geef een reactie