Vlaag

hij spreekt in wartaal zoals
alle pubers spreken
meer in klanken dan in woorden
zijn ogen zeggen luister hoor me
wees nu net zo enthousiast als ik
snap me dan begrijp me

en ik knik en hum en herhaal een zin
die ik -nog net verstaanbaar- heb onthouden
maar maak er wel een vraagvorm van
zijn lijf slungelt met zijn vreugde mee
steeds geef ik hem groot gelijk
in alles wat hij lijkt te zeggen

zijn broek is net te kort zijn armen
hangen uit zijn mouwen
ik vraag me af hoe lang zijn sokken
al om zijn voeten staan gespannen
gelukkig heeft hij schoenen aan
en hij ratelt en ik hum en knik

tot hij zomaar stopt
in het midden van een grom
en languit op de bank gaat liggen