Koesterangst

Met verbazing kijk ik naar ons kind.
De oudste zoon, van net geen veertien jaar,
zit vreedzaam achter zijn computer, maar
bloedig is de strijd die hij steeds wint,

door heftig klikken en bewegen. Waar
ik weer afdwaal, een artikel vind:
Slachtpartijen door een slecht bewind
van macht en onderdrukking. Bloed vloeit daar

echt niet weg in pixels met geruis
van strijkers en trompetten. Moorden is
niet zo moeilijk als men zwijgt. Dit huis

schijnt veilig, dit gezin. De woorden mis
ik, om angstig te bezweren thuis,
dat hij niet één van die gestoorden is.