Voortvarend

we stapten samen op het veer
en deinden dansend naar de overkant
jouw hand op mijn schouder
en ik pakte je middel
tegen alle boze krachten in
de eindeloze opkomst
van de zon die met zijn stralen
mijn vingers vond kroelend door je haar
jij lachte ik kuste
jij sprak ik wist
dat niemand ooit nog sterven wilde
de kalme schipper voer ons
zeven keer het water over
voor de prijs van beiden één
alsof we toen al samenvloeiden
we steeds meer leven maakten
een enkel kaartje
jij en ik
naar de eeuwigheid