de tijd bestond nog niet
voordat we tellen konden
geen stappen voorwaarts
wat we zagen was nog niet
er waren enkel beelden
geen betekenis
de vallende boom in het woud
die nooit is waargenomen
kan daardoor niet bestaan
maar iemand nam het woord
keek en hoorde, rook en proefde,
voelde en sprak tot leven
zoals jij naar mij kijkt en
door simpel ja te zeggen
ons steeds weer samenhoudt
Geef een reactie