Verhul ons

leid me terug naar waar ik was
zag hangen, wij samen
onthuld tot enkel kleren
samen aan de lijn

leid me terug naar stromen wat-
er langs het oude huis
waar we samen zo ver-
drinken konden

behoed me voor het vallen
van het duister voor de doven-
de zon die nauwelijks schijnt
te luisteren naar mijn beden

breng me steeds weer om-
hoog met jou en pas
ons terug in levende lijven
leid me terug naar waar ik was

Naar aanleiding van een weekopdracht op www.schrijvenonline.org om aan de hand van een afbeelding te spelen met het afbreken van zinnen.


Geplaatst

in

Tags:

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *