Fragmenten

de dood trok een eindje met mij op
het was nog best gezellig
we fietsten en we kletsten wat
over alledaagse dingen
zoals kleine hoekjes en
je weet maar nooit wanneer
over afleiding en het lot
maar ik bleef steeds alert
tot slot zo zag hij wel
was ik nog niet zo ver
om op te halen
we zeiden elkaar gedag
tot een andere keer dan maar
hij gaf een schouderklop
ik ontwaakte in het ziekenhuis