Eindeloos

‘Mag ik TV kijken?’
Er is de afgelopen weken te veel naar de televisie gekeken. Na een aanrijding kan ik weinig betekenen in ons gezinsleven. Daarom is er ook voor hem niet zoveel aandacht als gebruikelijk. We kiezen snel voor de gemakkelijke optie. Dat moeten we weer terugdraaien.
‘Nee, vanaf vijf uur mag de televisie aan.’
‘Maar dat duurt zo lang.’
‘Zal ik je dan voorlezen?’
Voorlezen kan ik inmiddels weer wel.
‘Vooruit dan maar.’
We lezen de Gruwelijke Rijmen van Roald Dahl. We hebben er veel plezier in. Het zijn bizarre rijmbewerkingen van sprookjesverhalen.
‘Ho, stop, wacht even,’ onderbreekt hij me halverwege een verhaal.
‘Het is TV-tijd.’
Inderdaad, op de minuut precies. Het verhaal wordt niet meer uitgelezen.

‘Bijsluiter’ Bijna non-fictie