Opeens was ze daar. Ongeveer een jaar geleden, maar een exacte datum kan ik niet benoemen. Mijn kennis van vogels schiet totaal tekort. Een mus kan ze niet zijn. Waarschijnlijk een klein soort paradijsvogel. Duidelijk geen mannetje, daarvoor is ze te fijn gebekt.
Ik noem haar Wolfsvogel. Ze is dagelijks op jacht en haar buit deelt zij met velen. Onder andere met mij.
Ze hipt onverwachts tevoorschijn en fluistert me woorden toe. Veel mooie woorden van anderen, maar zeker ook van haarzelf. Ritmische klanken, die zoveel meer vertellen dan alleen wat er staat. Het lijkt voor mij geschreven, terwijl ik weet dat het anders ligt.
Zo geniet ik ervan om haar te volgen.
Probeer haar zelf ook eens te spotten!
Vogelode.
Tags:
Reacties
4 reacties op “Vogelode.”
-
Ik hoop werkelijk dat het net iets meer is dan een vlucht, hoewel ik mij soms wel afvraag of schrijven niet precies dat is.
-
We vliegen in deze vlucht met elkaar op. Vogels kunnen dat: in vlucht gaan zonder op de vlucht te slaan.
-
-
Een bijzondere ode van een bijzonder mens voor een bijzonder mens. Mooi gedaan! Ik ben blij dat ik zonder ornithologische kennis toch bijzondere vogels weet te vinden.
-
En zo weten we elkaar in vogelvlucht te vinden.
-
Laat een antwoord achter aan @Hadeke Reactie annuleren