Mijn dochter -5 jaar- zegt, terwijl
ze in haar pyjama tegen
mijn arm aanleunt, op de bank, vader en
kind, ik al aangekleed, maar nog niet
aan de ochtend toe, moe, wat slecht
geslapen, zegt zij onder de muziek
die zijzelf heeft uitgekozen
-filmmuziek met blazers op
een dromerige bijna romantische
wijs- zachtjes voor zich uit:
Ik krijg hier zoutogen van.
Tranen staan klaar om naar haar wangen
te rollen, zie ik, voel ik, weet ik.
Op de bank, de muziek, leunend,
zij en ik, we luisteren, we zwijgen.
Twee paar ogen vol met zout.
-
Zoutogen
-
Fier
het meisje van vier kan heel de wereld aan
ze schenkt haar chocomel in veel te kleine glazen
en doucht en wast zichzelf in dikke lagen sop
ongevraagd helpt ze door het wassen van de vaathet meisje van vier kan heel de wereld aan
alwetend hoeft haar niets meer uitgelegd
schreeuwend luid weet zij wat stilte is
en bedient de TV in ontregelend gemakhet meisje van vier kan heel de wereld aan
en eet alleen nog wat zij lekker vindt
haar slaaptijd vangt steeds later aan
al haar kleren duren nog geen halve dagzo dweil ik haar achterna
probeer mijn kennis te bewaren
in rustig hopen dat dit overgaat
en vier haar elk moment