de laatste zonnestraal
verliet wat toen al niet bestond
en had bestemming aarde
als een razende kwam hij aan
acht komma drie
lichtminuten
schone schijn
om te doven in mijn oogwenk
maar de glimlach
op mijn mond werkte
heel aanstekelijk
hoewel ik sliep
en waarschijnlijk droomde
over jou
had ik de zon
opnieuw ontstoken
Geef een reactie