Mijn vader verscheen
door de laatste klanken
Pie Jesu heen.
Stil, zoals hij was, nabij,
maar nooit vooraan.
Een milde hand
die zonder dwingen
nog voor de vraag
een antwoord bracht.
Verlicht voor even levend,
geordend in de zachte
keuzes van mijn zus
die zwijgend met mij keek.
Vanachter de baar
en recht vooruit
zag ik hem terug,
door de tranen in haar ogen.
Geef een reactie