Vandaag kwam je verhuiskaart binnen
en binnen kwam hij. Ik zag je weer
met je rode baret op je witte haar
in het café, waar ik mijn roman
publiek mocht geven.
Vandaag kwam je verhuiskaart aan
en aankomen deed hij. Ik was blij toen
met je aanwezigheid, je stond daar
wat verloren, staarde voor mij weg
weg al uit ons leven.
‘Sorry,’ zei je, ‘wie bent u eigenlijk?’
Vandaag viel je verhuiskaart neer
en neervallen deed hij. Verpleegzorg,
las ik en jij uit heden al verhuisd.
Ik voelde weer de onmacht waarin we
samen achterbleven.
Ik, als naam nog in jouw adresboek
opgeschreven.
Geef een reactie