ik huppelend op de stoep op weg
naar de kleuterschool alleen
en langs de grote straat
waar nauwelijks auto’s reden
met blote voeten in sandalen
tenen onbeschermd en daar
de scherf die mij openhaalde
al voelde ik niets ik zag het bloed
de juf die mij verzorgde, troostte
tranen van de schrik en nog wat extra
snikken zodat ik even langer zitten
blijven kon veilig tegen haar
ik draag allang geen open schoenen meer
het verkeer raast hier af en aan
dagelijks voel ik nu de scherven
in mijn opgesloten voeten, lijf
toch voel ik soms een vlaag
van juffrouws warme schoot
Geef een reactie