Ik kan wel zeggen dat ik trots ben, want
dat ben ik ook, maar jij zou naar me kijken
met een blik die mij zou dwingen uit te wijken
naar een lach en nee: niets aan de hand.
Maar hee, mijn kleine die niet klein meer is,
van mij kun jij adviezen slecht verdragen
om daarna telkens om advies te vragen,
dan vind ik soms het meisje dat ik mis.
En in jouw ogen toont zich vroeger weer,
ik laat me leiden naar een ver verleden
en zie je langzaam groeien naar dit heden:
Pas nu zie ik mijn kleine meid niet meer.
Maar meisje, meisje, laat je niet vergissen:
Groei! Laat mij jou elke dag weer missen.
Geef een reactie