Ontscheppingsverhaal

de rusteloze mens verwierf terrein
en plaatste grenzen om de ander
weg te wijzen te verdrijven

die eerste dag

dan de dieren tot voer gekist vermalen
onherkenbaar opgediend waar niemand
meer een naam aan gaf

die tweede dag

het water opgevuld met plastic opgepikt
naar wolken wemelend doods
voor eeuwig onafbreekbaar

die derde dag

de sterren verbleekten in het licht
van alle werkers die hun nachten
op dagen lieten lijken

die vierde dag

het water spoelde weer over
het ooit verworven land en zaad
kwam niet tot bloeien

die vijfde dag

het uitspansel boven de hoofden
raakte langzaam aan de aarde
waar nauwelijks onderkomen was

die zesde dag

tot de warme deken voor de zon
getrokken werd en de mens zichzelf
sussend zacht in slaap liet wiegen

die laatste dag

er waren allang geen goden meer
waar mensen nog aan hechtten
niemand zag dat het genoeg was

die laatste kans